លើកមុនធ្លាប់ចូលទៅមើលប្លក់អ្នកដទៃហើយឃើញគេរអ៊ូថាមាន comments មួយចំនួនដែលយ៉ាប់ ហើយក៏មិនមានអារម្មណ៍អ្វីដែរព្រោះមិនទាន់បានជួបផ្ទាល់ខ្លួន ។ ទើបតែឥឡូវខ្ញុំបានដឹងច្បាស់ ថាប្រសិនបើមាន មតិយោបល់ឡប់ៗនៅលើប្លក់ហើយមានអារម្មណ៍យ៉ាងណា? គឺថាមានអារម្មណ៍ចង់សម្លាប់អ្នកសរសេរតែម្តង គិតទៅគួរអោយធុញណាស់ និយាយស្អីមិនចេះគិត ឬក៏គិតដែរតែគិតពីខ្លួនឯងជាធំ មិនគិតពីអារម្មណ៍អ្នកដទៃ ។ មិនត្រឹមតែប៉ុណ្ណឹងនៅពេលដែលគេមិន published មតិរបស់ខ្លួនបែរជាខឹងគេ ហើយពាលដាក់ម្ចាស់ប្លក់ទៀត ។ ខ្ញុំមិនដែលគិត មិនដែលស្រមៃទេ ថាមានមនុស្សរបៀបនេះសេសសល់នៅលើពិភពលោកយើងនេះ ពិតជាគួរអោយធុញមែន ។ ខ្ញុំគិតថាខ្ញុំនិយាយនេះមិនបានរករឿងអ្នកណាគេមុនទេ គ្រាន់តែចង់អោយម្នាក់នោះយល់ខ្លះ ថាកុំធ្វើខ្លួនជាមនុស្សដែលរស់នៅនាំធ្ងន់ផែនដី ធ្វើជាមនុស្សដែលល្អទៅ ជួយសង្គមទៅ ឬក៏បើមិនបានជួយទេ កុំនាំរឿងក្តៅក្រហាយអោយគេអ្នកដទៃ ។
PS: អរគុណ wordpress ដែលជួយចាប់ spam comment អោយ
Posted in Feeling, My Days | 4 Comments »
ខាងក្រោមគឺជាបណ្តារូបថតដែលថតបានកាលពីទៅ មណ្ឌលគិរី ខែឧសភានេះ យឺតបន្តិចហើយ តែអត់មានអីផូសដាក់អោយមើលលេងៗទៅ ៖
ចំការស្រល់
ជញ្ជាំងភ្នំ តាមផ្លូវទៅមណ្ដលគិរី
ផ្លូវជាតិ
រូបសំណាកប្រចាំនៅខេត្តមណ្ឌលគិរី
ដើមផ្លែប័រ ឬ អាវូកាដូ
ទេសភាពក្នុងសាលារៀនបន្ទាប់ពីរាំងភ្លៀង
ថតជាមួយប្រុសក្មេង (ប្អូនប្រុស)
ថតនៅដំណាក់ស្តេច
នាងនួន
ឈើទាល
នៅមុខកន្លែងញ៉ាំបាយ រៀបចំខ្លួនទៅលេងប៊ូស្រា
នៅមុខមណ្ឌលកុមារកំព្រា ASPECA
ទេសភាពតាមបណ្តោយផ្លូវ
ថតនៅអូរផ្លាយ
ក្រេបរសជាតិប៊ូស្រាជ្រោះភ្នំ
ខ្ញុំគិតថាគេចង់និយាយពីសំរាម តែអ្នកខ្លះគេថានិយាយពីសត្វព្រៃ (ដូច្នេះតាមការគិតឃើញរៀងខ្លួនណា គ្មានសមត្ថភាពបកស្រាយ)
គួរអោយអាណិតហ្អេ?
សមុទ្រឈើ ចូលចិត្តជាទីបំផុតតតតតតតតតតតត
ចូលចិត្តរូបនេះទៀត
សាលារៀនក្នុងភូមិជនជាតិ
quote ឡូយហ្អេ?
ក្មេងៗនៅភូមិជនជាតិ
កូនឆ្កែក្នុងភូមិជនជាតិ
Posted in Photos, Trips | 7 Comments »
Sorry for being so bothersome to you, though you said it is alright, it is okay with you but I still feel am a bit selfish. I just know that talking with you making me happy and I do know that I want to talk with you. That is all I want right now, I hope you do not mind me. I just want to follow my heart one more time, forgive me!
Posted in Feeling, My Days | 5 Comments »
Dear All,
The Cambodian Center for Independent Media (CCIM) is organizing a training called “Training on E-Advocacy” in collaboration with the Southeast Asian Centre for E-Media (SEACEM), Malaysia-based NGO working on electronic media.
The objective of this training is to learn knowledge and skills in using new technologies such website, blogging, and other electronic media in promoting and advocating for human rights and democracy.
The training will be held only for one day with a limited number of participants. However, we are allocating three days for the training and will divide the participants into batches. The days of the training are scheduled on 13, 14, and 15 June, 2009 and will have session from 9.00 am to 4:00 pm. You may choose the date you wish to join.
The training is free and lunch will be provided for participants.
The requirement for the participants is that they have working knowledge on how to use a number of internet applications such as browsers, web-based emails, and others like Facebook. The training will involved hands-on most of the time, so we asked the participants to bring with them their own laptop with wireless connections.
Please confirm back to me as soon as possible through email: ramana_sorn@vodradio.org or tel: 012 421 215.
For the place for the venue I will confirm later.
Best Regards,
Ramana Sorn
Posted in 5109 | 3 Comments »
I took one quizz on facebook called “What season are you?” after finish all the step I got “I am rainy season”. The description is that: you are a lonely person, imaginative, good at remember thing but always remember the past that were bad to remind yourself. If you failing in love with someone, you will love him/her very much but if him/her hurt you, you will remember until you die. Also you have a very changeble life not a steady one. However, you are very moody!”
I think it descriped me quite goods, but anyway I don’t like rainy season
Posted in My Days | 4 Comments »
I just happen to be in a meeting that they are talking about some basic knowledge related to Human Rights. I heard them say that Government Official seems to not have that basic knowledge about Human Rights protection but if compare to NGOs staff, they have a lot. It’s surprised me because I always think that those “Big People” know about it but just they do not want to respect it. Maybe this people are right that they might not have a basic knowledge about this issues that is why make them hard to communicate with NGOs staff or activists. And then they said that they should educate those “Big People” provide them training or sth like that. But I do have a persimistic feeling that they might not want to learn unless we provide them sth. Hm, that is a common problem that always happen.
Posted in Thoughts | Leave a Comment »
ដូចអ្នករាល់គ្នាបានដឹងហើយថាខ្ញុំទៅលេងមណ្ឌលគិរីកាលពីថ្ងៃឈប់កន្លងទៅនេះ ។ ដំណើរកំសាន្តនេះហៅថាមហាសប្បាយ កិកិកិ ព្រោះថាអ្នកដែលចូលរួមដំណើរជាមួយជាអ្នកដែលអាចចុះសំរុងគ្នាបានល្អ ពេលធ្វើការ ម្នាក់ៗខំធ្វើការ ដល់ពេលសប្បាយម្នាក់ៗក៏សប្បាយយ៉ាងអស់ដៃ ។
ថ្ងៃទី ១២ គឺជាថ្ងៃដែលចេញដំណើរ ។ សំណាងដែរ ថ្ងៃដែលទៅនោះគឺមិនមានភ្លៀងធ្លាក់ព្រោះប្រសិនបើមានពួកយើងច្បាស់ ដូវផ្លេក = ដេកផ្លូវ មិនខាន ។ ទៅដល់ទីនោះម៉ោងប្រមាណជា ៤.៣០ បើខ្ញុំចាំមិនខុស ។ ពេលទៅដល់ពួកខ្ញុំអ្នករៀបចំក៏ចាត់ចែងរៀបចំថាក្រុមណាត្រូវគេបន្ទប់ណាអីចឹង ហើយក៏មានបញ្ហាតិចតួចតែមិនជាអីប៉ុន្មានទេ ។ បន្ទាប់ពីចាត់ចែងរួចរាល់ពួកយើងក៏ចាត់ការខ្លួនយើង គឺងូតទឹក ហើយក៏ដើរទៅលេងផ្សារសែនមនោរម្យនៅជិតនឹង រួចក៏ដើរឈៀងទៅសួនច្បារដែលមានរូបសំណាកខ្ទីង ឬក៏គោព្រៃក៏មិនដឹង អត់បានសួរគេអោយច្បាស់ ។ ដល់ម៉ោង ៦ ក៏ចេញទៅញ៉ាំបាយល្ងាច ព្រោះថាយើងនឹងមានកិច្ចប្រជុំតូចមួយពេលល្ងាច និយាយពី គោលបំណង និងសកម្មភាពរបស់ YNC ហើយក៏រៀបចំសកម្មភាពមួយចំនួន ។ សកម្មភាពដែលថានោះគឺ ការសំដែងរឿង និងនិទានរឿង ដើម្បីក្មេងៗនៅមណ្ឌលកុមារកំព្រា ASPECA បានចូលរួមស្តាប់ និងទស្សនា ។ សកម្មភាព សមនោះគឺកំប្លែងចុកពោះជាងការសំដែងមែនទែនទៅទៀត ។
ថ្ងៃទី១៣ ក្នុងកម្មវិធី គឺយើងត្រូវទៅជួបសិស្សនៅវិទ្យាល័យហ៊ុនសែន សែនមនោរម្យ ហើយក្នុងគំរោងគឺត្រូវមានសិស្សប្រហែលជា ៤០០ នាក់ជាង ក៏ប៉ុន្តែដោយថ្ងៃនោះភ្លៀងធ្លាក់តាំងពីព្រលឹម រហូតដល់ម៉ោងប្រហែល ៩ ទើបយើងអាចចាប់ផ្តើមកម្មវិធីបាន ដូច្នេះសិស្សក៏មកមិនគ្រប់ មកប្រហែល ជា១០០ នាក់អីនឹង តែសកម្មភាពរបស់យើងនៅតែមាន ។ យើងបែងចែកជាបួន ក្រុម រើសប្រធានបទសំរាប់ពិភាក្សា និងយកមកបង្ហាញនៅក្នុងក្រុម ។ បន្ទាប់មកយើងដាំដើមឈើ ហើយចុងក្រោយគឹការចែកកាដូអនុស្សាវរីយសំរាប់សិស្សានុសិស្ស ។ រួចហើយយើងក៏នាំគ្នាទៅញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់ ហើយក៏ឈៀងចូលទៅដំណាក់ស្តេច តែអត់ឃើញមានដំណាក់អីផង ឃើញតែទឹកហូរ ។ ចេញពីនោះយើងក៏ទៅមជ្ឈមណ្ឌលកុមារកំព្រា ASPECA ។ ក្មេងៗនៅទីនោះពិតជាគួរអោយស្រលាញ់ខ្លាំងណាស់ មានភាពរួសរាយ និងមានភាពអោនលំទោនចេះគួរសម ។ យើងក៏ចាប់ផ្តើមកម្មវិធី សំដែងរឿង កម្មវិធីនិទានរឿង និងច្រៀងលេងជាមួយក្មេងៗ ហើយអ្វីដែលមិនអាចបំភ្លេចបានគឺ យើងបានរាំ ច្រៀង និងលេងល្បែងមួយចំនួនជាមួយក្មេងៗ មិនមែន បៀរ ឬអាប៉ោងអីនោះទេ
។ ពេលយើងចេញមក ក្មេងៗទាំងអស់បានចេញមកជូនដំណើរយើង ថែមទាំងរត់តាមឡានមកទៀត ពិតជាកំសត់ណាស់ T_T ។ យើងក៏មានពេលសំរាកបន្តិចបន្តួច រួចក៏ចេញទៅញ៉ាំបាយល្ងាច ។ ពេលយប់ថ្ងៃទីពីរ គឺយើងមានការចែករំលែកចំនេះដឹងពីអ្នកដែលចូលរួម ។ ហើយបញ្ចប់ដោយការលេងស៊ីគូ
។
ថ្ងៃទី ១៤ គឺជាថ្ងៃដែលយើងមានពេលមួយថ្ងៃពេញសំរាប់ដើរលេង យើងបានទៅលេងជ្រោះប៊ូស្រា ហើយមុននឹងទៅដល់ក៏ឈៀងទៅលេង អូរផ្លាយ ។ ពេលទៅដល់ប៊ូស្រា យើងក៏រកកន្លែងសំរាប់សំរាកញ៉ាំបាយ និងបានដើរមើលនេះមើលនោះបន្តិចបន្តួច ។ បន្ទាប់ពីញ៉ាំបាយរួច យើងក៏ចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការរើសសំរាម យ៉ាងផុសផុល ដោយមិនខ្វល់ពីក្រសែភ្នែកអ្នកទេសចរណ៍ម្តុំនោះទេ សំខាន់គឺយើងធ្វើអោយតំបន់ទេសចរណ៍ស្អាតបំផុតតាមដែលអាចធ្វើបាន ។ ហើយសំខាន់ជាងនោះគឺយើងមិនភ្លេចរំលឹកខ្លួនយើងទេថា “ផ្តើមពីខ្លួនយើង” បើយើងមិនចោលសំរាមម្នាក់សំរាមចំណែករបស់យើងនឹងមិនមាននៅលើកន្លែងដែលមិនគួរនៅនោះទេ ។ ចេញពីប៊ូស្រា យើងទៅ ភ្នំដោះក្រមុំ បន្ទាប់មកក៏ទៅសមុទ្រឈើ ហើយក៏ទៅភូមិជនជាតិជាកន្លែងចុងក្រោយ ។ ពេលយប់នោះគឺជាការជប់លៀងដ៏ហ៊ឺហា ដូច្នេះយើងត្រូវតែដេញតុងទីន ដើម្បីប្រមូលលុយមករៀបចំពិធីជប់លៀងនេះ ។ ការជប់លៀងប្រកបទៅដោយ ការផឹក Anchor, Spy, Randonald, Red Labe, Coke, និងភេសជ្ចៈមួយចំនួនទៀត អមដោយមុខម្ហូបពីរ បីមុខធ្វើពីសាច់មាន់ និងក៏មិនភ្លេចផងដែរកម្មវិធីរាំ
។ កម្មវិធីរាំចប់នៅម៉ោង ១១ តែមានកម្មវិធីលេងល្បែងប្រជាប្រិយ និងកម្មវិធីផឹកហើយអង្គុយនិយាយដើមគេ ហាហា ។ ខ្ញុំចុះឡើងក៏នៅសំកុកដល់ម៉ោង ២.៣០ នឹងគេដែរ តែមានអ្នកលេងខ្លះនៅដល់ម៉ោង ៥ ជាង ពិតជាគួរអោយសរសើរមែន ហាហា ។
ថ្ងៃទី ១៥ យើងនាំគ្នាត្រលប់មកវិញ តាមផ្លុវក៏មិនភ្លេចកម្មវិធីសប្បាយដូចជាច្រៀងលេង អីចឹង តែខ្ញុំឈឺក ហើយ ខ្ញុំមិនបានស្រែកដូចកាលទៅនោះទេ ។ ដូចជាវែងដល់ហើយអត្ថបទមួយនេះ
ចាំពេលទំនេរដាក់រូបពីរបីអោយមើលលេង ។
*នៅមណ្ឌលគិរី ប្រជាជន ៧៥% ជាជនជាតិភាគតិច ហើយមានប្រហែល ១៣ ជនជាតិនៅទីនោះ
ដង់ស៊ីតេប្រជាជន គឺ ៣នាក់/គីឡូម៉ែត្រការេ
ចំងាយផ្លូវពីភ្នំពេញគឺ ៣៨៩ គីឡូម៉ែត្រ
មានរ៉ែធម្មជាតិដូចជា រ៉ែបុកស៊ីត និងរ៉ែមាស
របររកស៊ីគឺការធ្វើចំការ
មានទឹកជ្រោះប្រមាណ ១៥៧ កន្លែង ហើយតំបន់ទេសចរណ៍មានដូចជា ជ្រោះប៊ូស្រា សមុទ្រឈើ ចំការស្រល់ …
Posted in Trips | 1 Comment »
I am going to Mondulkiri tomorrow!!! Will share pic later but now let’s go back home and prepared. (should be happy but my feeling seems to be somewhere else
)
Posted in My Days | 4 Comments »
some points bout me:
- cry when watching sad movies
- want to do thing that actor/actress did in the movies (only some little cute thing like dancing)
- thinking too much and never let it go easy
- take thing very seriously
- if feel dislike someone, find the way not to talk to them
- feel easily annoyed by just small thing
- moody
- jealousy in my vein ( grrr @_@ )
- when sad feeling come out you can’t control it and then you began to cry but feel better after that
- easily to get angry but easily to stop (if you made me angry by mistake, give me an apology and i will thinking of let it go
)
- stubborn but sometime easy to convince
and many many other things
Posted in My Days | Leave a Comment »