មនុស្ស​…

3 07 2008

ល្ងាច​មិញ​ចេញ​ទៅ​រៀននៅ​ NUM ម៉ោង​ប្រហែល​ ៥​ជាង ។ ទៅដ​ល់​ស្តុប​ពេទ្យ​ចិន​ភ្លើង​ក្រហម​ក៏​ឈប់​សិន​ទៅ ជាធម្មតា​ស្តុប​នេះ​ខ្ញុំ​ឃើញ​ក្មេងៗ​ ពីរ​បី​នាក់ទៅ​គោះ​កញ្ចក់​ឡាន​អ្នក​មាន​ ដើម្បី​សុំលុយ ។ ខ្ញុំ​មិន​ដឹង​ថា​ប៉ុន្មាន​ភាគ​រយ​ទេដែល​អោយ​លុយ​ក្មេង​នោះ តែ​ទើប​តែ​ល្ងាចមិញ​ខ្ញុំ​ឃើញ​ក្មេង​ម្នាក់ទៅ​គោះ​កញ្ចក់​ឡាន​ឆ្លាម​ពណ៌​ខ្មៅដើម្បី​សុំលុយ​ ខ្ញុំឃើញ​អ្នក​បើក​ឡាន​ទំលាក់កញ្ចក់​ខ្ញុំ​ស្មាន​តែ​ហុច​លុយ​អោយ ដឹង​អី​គាត់​យក​ដប​មួយ​ទំនង​ជា​ទុក​សំរាប់​បាញ់​អី​មិន​ដឹង​ទេ​លើក​ដាក់​ក្មេង​នោះ ហើយ​ក្មេង​នោះ​ក៏​រត់​ចេញ ចឹង​របស់​នោះពិតជា​មាន​គ្រោះ​ថ្នាក់​មិនខាន​ អាច​ត្រូវ​ភ្នែក​ហើយ​ផ្សា​ក៏​មិន​ដឹង ។ ខ្ញុំឃើញ​ហើយ​ហួស​ចិត្ត មនុស្ស​អី​ក៏​ចិត្ត​អាក្រក់​ម្លេះ​ចេះ​លើក​ដៃ​ធ្វើ​បាប​គ្នា​ទៅ​រួច​​ បើ​មិន​អោយ​ទេ​នៅ​អោយ​តែស្ងៀម​ទៅ ឬក៏​ខ្លាច​ប្រឡាក់ឡាន អ្នក​ក្រ​ក៏​ជា​មនុស្ស​ដែរ​តើ ។ ទោះ​បី​ពេល​ខ្លះ​ខ្ញុំ​មិន​អោយ​លុយទៅ​ក្មេង​ក៏​ដោយ ក៏​ខ្ញុំ​មិន​ដាច់​ចិត្ត​វាយ​វា​ដែរ ។

ខ្ញុំ​ចាំ​បាន​ថា​​មាន​ពេល​មួយ​ខ្ញុំទៅ​អង្គុយ​នៅ​មុខ​រូបសំណាក​មិត្ត​ភាព​កម្ពុជា​វៀតណាម អង្គុយ​ញ៉ាំ​ទុរេន ហើយ​ក្មេង​ម្នាក់វា​មក​សុំ ដំបូង​ខ្ញុំ​សំលុត​វា​ថា​មិន​អោយ​ទេ តែដល់​ក្រោយ​មក​ស្រាប់​តែទន់ចិត្ត ព្រោះ​ថា​ប្រហែល​ជា​គ្នា​មិន​ដែល​បាន​ញ៉ាំ​ទេ​ព្រោះ​វា​មិន​សុខ​ចិត្ត​យក​លុយ​ទេ​បែរ​ជាសុំញ៉ាំ ចឹង​ខ្ញុំក៏​អោយ​វា​ទៅ​នឹក​ស្តាយ​ក្រោយ​មិន​គួរ​សំលុត​វា​នោះ​ទេ ។ សរសេរ​នេះ​ គ្រាន់​តែ​ឆ្ងល់​ម៉េចក៏​មនុស្ស​ដាច់ចិត្ត​ធ្វើ​បាប​មនុស្ស​ខ្លួន​ឯង​ចឹងណ៎ ។

P.S: ដូច​ជាមិនលឺ​គណបក្ស​នយោបាយ​ណា​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់លើ​ក្មេង​តាម​ផ្លូវ​សោះ រក​បង្កើត​គណបក្ស​មួយសិន (j/k)​ អ្វី​ដែល​និយាយ​នេះ​គឺ​បំរើ​តែ​ទស្សនៈ​របស់​ខ្ញុំ​ប៉ុណ្ណោះ មិន​មែន​បំរើ​ទស្សនៈគណបក្សនយោបាយ​មួយ​ណា​នោះ​ទេ ។


Actions

Information

17 responses to “មនុស្ស​…”

3 07 2008
ទឹម បឿន (13:23:00) :

គេ​អ្នក​មាន​គេ​មិន​សូវ​ខ្វល់​នឹង​អ្នក​ក្រ​អត់ឃ្លាន​ទេ គេ​ស្អប់​អ្នក​ក្រ​ណាស់ កុំ​ទៅ​ឆ្ងល់!

3 07 2008
samnang (20:44:23) :

បញ្ហា​សង្គម​ឈឺ​ក្បាលណាស់! ចង់​សួរ​ថា​សង្គម​យើង​សព្វ​ថ្ងៃ​ធ្លាក់​ដល់​ថ្នាក់​នេះ​ “តើជា​កំហុស​អ្នក​ណា?????”
គ្រាន់​តែ​មើល​មួយ​ជ្រុង​តូច​របស់​សង្គម​ខ្មែរ​ ឃើញ​ថា​ខ្លោច​ផ្សា​ចិត្ត​ខ្លាំងណាស់, អ្នក​មាន​គឺ​បន្ត​មាន​ឡើង​កប់​ពពក អ្នក​ក្រ​កាន់​តែ​ក្រ​ក្រ​ដល់​ថ្នាក់,”គេ”​ខំ​បិទ​បាំង​ថា​ស្រុក​ខ្មែរ​សុខ​សប្បាយ​ណាស់, ជីវភាព​ប្រជាជន​កាន់​តែ​ប្រសើរ​ឡើ​ងជាង​លំដាប់…..(នៅ​មាន​ច្រើន​ទៀត…)…. តែ​ភាពពិត​វា​មិន​មេន​ចឹង​ទេ! អ្នក​មាន​គេ​មាន​ព្រោះ​គេ​ឆ្លាត, ចុះ​អ្នក​ក្រ​ ក្រ​ដោយ​សារ​អ្នក​នោះ​ល្ងង់​មែន​ទេ????​កាលពី​មុន​នៅ​ជន​បទ​ (ភាគ​ច្រើន​គេ​និយាយ​ថា​អ្នក​ស្រែជា​អ្នក​ក្រ) ទោះ​ក្រ​យ៉ាង​ណា​ក៏​នៅ​មាន​កេរអាករស្រែ​ចម្ការ តែ​ឥឡូវអ្នក​ក្រ​ ក្រទាំង​ខ្លួន​អស់​ទាំង​ដី នៅ​សល់​តែ​ផ្ទះ (ជួន​កាល​លក់ទាំង​ដី​ផ្ទះ​ទៀត) ដោយ​សារ​តែឃើញ $$$$$ នៅ​ហ្នឹង​មុខ,តើពួកគាត់​ជា​មនុស្ស​ល្ងង់​មែន​ទេ???? ខ្ញុំ​ជឿ​ថា​មិន​មែន​ពួក​គាត់​ល្ងង់​ទេ តែ​ដោយ​សារពួកគាត់​ទាស់​មិន​បាន​គិត​វែង​ឆ្ងាយ, ក្រ​មក​យូរ​ហើយ​ពេល​ឃើញ​$$$នៅ​នឹង​មុខ​ហើយ​រឿង​អី​ដែល​ពួកគាត់​មិន​រំភើប ទាំងគេទាំង​ខ្ញុំ​អ្នក​ណា​មិន​សប្បាយ​ពេល​មាន​លុយ​នៅ​ក្នុង​ដៃ គាត់​គិត​ថា​ដី​ទុក​ក៏​គ្មាន​បាន​ស៊ីដែរ(គរ​និយាយ​ស៊ី​ចឹង), លក់​ចោល​យក​លុយ​មក​ចាយ​គ្រាន់​បើ​ជាង។(នេះ​រឿង​អ្នក​ក្រ​ គឺ​ក្រ​នៅ​សល់​តែ​ខ្លួនមែន)។
កាល​ពី​ម៉ាន​ឆ្នាំ​មុន​ទៅ​លេង​ស្រុក​ ពេល​ចុះពីលើ​ឡាន ភ្ញាក់​ខ្លួន​ព្រឺត​តាម៉ង ព្រោះ​ឃើញ​ក្មេងៗ សុំទាន​មក​ចោម​រោម​រក​ផ្លួវ​ដើ​រគ្មាន… កាល​នោះ​អ្នក​មាន​លុយ​ខ្មែរ​ឲ្យ​ទេ​ព្រោះមិន​ទាន់​ដូរ​លុយ, មាន​នំ​ម៉ា​ស្បោង​ឲ្យ​ក្មេង​ៗ​ទាំង​នោះ​អស់​ទៅ។ មិត្ត​ភ័ក្ត្រ​ខ្ញុំ​បន្ទោស​ខ្ញុំ​ថា​ទៅ​ឲ្យ​”ពួក​វា”​ធ្វើ​អី,កាល​ណា​វា​សុំ​បាន​លើក​ក្រោយ​វា​នៅ​តែ​សុំ​ចឹង, វា​និយាយ​ក៏​សម​ហេតុ​ផល​ដែរ, តែ​បើ​មិន​ឲ្យ​ពួក​គេ ទុក​ឲ្យ​ពួក​គេ​ស្រេកឃ្លាន​ចឹង​រហូត​មែន​ទេ។
នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ”គេ”​ឲ្យ​ត្រី តែ​គេ​មិន​បង្រៀនស្ទួច​ទេ, ពេល​មាន​”គេ”ឲ្យ​ត្រី​យក​ទៅ​ហូប​ស្រាប់ៗអ្នក​ណា​មិន​សប្បាយ​ចិត្ត! កំពុង​តែ​ឃ្លាន​យូរ​ហើយមិន​សោះ​អស់​កម្លាំងទៅ​ស្ទួច​ផង! ដឹង​គុណ”គេ”​មួយជិវិត។
……………………………………..
អូន​ឯង​ចង់​បង្កើត​គណមក្ស​ជួយ​អ្នក​”អត់ឃ្លាន​”មែន​រ៉េ!!!កិកិកិ បើ​បង្កើត​មែន​ប្រហែល​កុង​ជាមួយ​គណបក្ស​ផ្សេងទៀត​ហើយ គួរ​តែ​បង្កើតគណបក្ស​ជួ​ដល់​អ្នក “កំពុង​ឃ្លាន”វិញ​ទៅ!!!កិកិកិ (:D)

3 07 2008
សុភា (21:35:40) :

សង្គមឥឡូវវាពិបាកនឹងយល់ណាស់។ នេះវាជាទំលាប់របស់អ្នកមាន ហើយវាសឹងតែក្លាយទៅជាប្រពៃណិយ៍របស់អ្នកមាទៅហើយ។ អ្នកមានបៀបអ្នកក្រដូចជាសត្វធាតុ គឺគេមិនដែលយល់ថាអ្នកក្រជាមនុស្សនោះទេ។ ប៉ុន្តែវាក៏មានមនុស្សមួយចំនួនបែរជាយកចំនុចនេះមកធ្វើជាអាជីវកម្មទៅវិញ។
ចង់យល់ហេតុអីបានជាគេធ្វើបែបនោះចំពោះក្មេងៗទាំងនោះ យើងចាំបាច់ត្រូវយល់ឲ្យបានច្បាស់នូវ “អ្វីដែលហៅថាមនុស្ស”? ក្នុងមនុស្សវាមានអាថ៌កំបាំងច្រើនណាស់។ ក្នុងមនុស្សល្អវាមានសារជាតិជាមនុស្សអាក្រក់ក្នុងនោះដែរ។ ហេតុនេះហើយបានជាមានពត៌មានមិត្តទ្រុសមិត្ត, ឪពុកធ្វើបាបកូនប្រពន្ឋ…..។
និយាយពីមនុស្សវាឈឺក្បាលណាស់៕

4 07 2008
Ramana (09:09:50) :

ឆ្ងល់​ព្រោះ​ពួក​អ្នក​មាន​អត់​ចិត្ត​ មិន​ដឹង​ជា​រស់​បាន​យ៉ាង​ម៉េច ។
————-
ចុម បង​ណាង​ប្រហែល​ជា​គុំ​យូរ​ហើយ​មើល​ទៅ​ លើក​ប្រធាន​បទហ្នឹង​ភ្លាម​ដូច​ជា​អោយ​បង​បញ្ចេញ​កំហឹង​ចឹង ហាហា ។​ បង​គេ​កំពុង​តែ​បំបាត់​ភាព​ក្រីក្រ​ហើយ​តើ គេ​កំពុង​តែ​ព្យាយាម​បំបាត់​ពួក​គាត់​ហើយ គេ​នឹង​ទុក​នូវ​តែ​អ្នក​មាន​ៗ​នោះ​ទេ តិច​ទៀត​ស្រុកយើង​សម្បូរសប្បាយ​ហើយ អស់ភាព​ក្រីក្រ​ គឺអ្នកក្រ​ស្លាប់​អស់ ។ ពេល​ខ្លះ​វា​ចឹង​ដែរ ក្មេង​ទាំង​នោះ​ត្រូវ​បាន​គេ​បង្ខំ​អោយ​ចេញ​មក​រក​លុយ បើ​យើង​អោយ​ទៅ​ប្រាកដ​ជា​ពួកតិរិច្ឆាន​ទាំង​អស់​នោះ​វា​បង្ខំ​ក្មេង​ច្រើន​ទៀត​អោយ​មក​រក​លុយ​ដែរ​ហើ​យ យ៉ាប់​ណាស់​សង្គម​យើង ។
——————
នឹង​ហើយ​មនុស្ស​ឈឺ​ក្បាល​ណាស់​ :( យ៉ាប់​

4 07 2008
soursdey (12:43:58) :

ច៎ុះ អូនមានកំណត់លេខឡានហ្នឹងអត់? បើមានប្រាប់បង បងតាមទៅដល់ផ្ទះគំរាមកូនគេវិញម្តងមើល តើគេខ្លាចទេ?

ស្អប់រកលេខដាក់គ្មានពពួកមនុស្សមើលងាយមនុស្ស មិនមានចិត្តករុណា។ ពពួកមនុស្សបែបនេះវាគ្មានខួរ គ្មានចិត្ត គ្មានស្នេហា ហើយអ្វីដែលវាគិតថាសប្បាយនោះ វាមិនថិិតថេរទេ។ បងថា យូររឺឆាប់ កម្ននឹងតាមផ្តន្ទាឲ្យវាទទួលនូវអ្វី ដែលវាធ្វើទៅលើអ្នកដ៏ទៃ។ បងមិនដាក់ទំនាយទេ តែបងគិតថាមនុស្សដែលធ្វើអាក្រក់ គង់ទទួលភាពអាក្រក់។

បងពិតជាចង់ឲ្យមនុស្សបើកចិត្តឲ្យទូលាយ ឲ្យមើល ឲ្យយល់ចិត្ត និងយល់ពីភាពលំបាករបស់អ្នកដ៏ទៃ ចង់ឲ្យមនុស្សម្នាក់ៗគិត និងស្គាល់ថាអ្វីល្អ អ្វីអាក្រក បងគិតថាវាដូចជាមិនពិបាកសោះ តែហេតុអីក៏ជនអស់នោះធ្វើមិនបាន?

និយាយពីពពួកមនុស្សអស់នោះ បងក្តៅមែនទែន…

4 07 2008
chharda (15:16:56) :

he is very stupid and he not human , human not do like him

4 07 2008
samnang (15:36:44) :

បង​ស្អប់​ពិតមែន​នូវ​រាល់អំពើ​បែប​ហ្នឹង, បង​មិន​បន្ទោស​ពួកគេទេ តែ​បង​ដាក់​ទំងន់​ទៅ​លើ​​ leader​ . ពេល​មើល​ស្រុក​គេ​ដែល​គេ​ទើប​នឹង​ចាប់​ផ្តើ​ម​អភិវឌ្ឍន៍​ដំណាល​យើង​ដែរ គេ​មិន​ដឹង​ទៅ​ដល់​ណា​បាត់​ហើយ​ទេ………..(កុំ​មាត់​ឮ​ពេក​ ពាក្យ​ចាស់​លោក​ថា ជញ្ជាំ​ង​មាន​ត្រចៀក)។

5 07 2008
vandakimseok (10:41:25) :

បងអ៊ើយពិបាកណាស់អារឿងនេះនោះ!
នៅស្រុកគេអ្នកមានក៏មានអ្នកសុំទាននឹងដែរ
តែទាស់ត្រង់នៅស្រុកគេ(កូរ៉េ) អ្នកសុំទានគេអត់ដើរទៅទាញដៃ
ទាញជើង​ទាញខោអាវគេដើម្បីសុំលុយហ្នឹងគឺអត់មានទេ (តាមខ្ញុំសង្គេត)​នៅតាម​ខាងមុខភោជនីយដ្ឋាន មុខរ៉ារទេះភ្លើង
ចំណតឡានក្រុង គឺ អ្នកសុំទានគេអង្គុយ​រឺ​ឈរ​នៅមួយកន្លែង​គេដាក់ប្រដាប់ដាក់លុយគេពីមុខ​រឺកាន់​ហើយបើមានអ្នកដំណើររឺអ្នក
មានចិត្តសប្បុរសចង់អោយក៏អោយទៅតាមចិត្តអាណិតមេត្តា
តែនៅ កម្ពុជាវិញ​បើធ្វើបែបនេះទាល់តែយូរ ទើបមានអ្នកអោយ…។
ចុះបងខ្នាងនៅវៀតណាម?
តែកាលដែលបង រាមាណាឃើញនោះវាពិតជាគួរអោយអាណិត
អ្នកសុំទាននោះណាស់​ទោះបីជាទឹកនោះមិនមែនជាទឹកមានជាតិ
គីមីអីក៏ដោយ​ទង្វើអមនុស្សធម៏បែបណុង ខ្ញុំមិនដែលឃើញសោះ
បើមិនអោយ​គ្រាន់តែប្រាប់ទៅវាយ៉ាងម៉េចណោះ?

5 07 2008
duongchan (13:40:44) :

Sometimes, I too, am scared of human - a kind of cruel creature… :(

5 07 2008
រជ្ជនី​ (15:24:37) :

ម៉េច​ក៏​ចិត្ត​អាក្រក់​ម៉្លេះ​ណ៎​?​

5 07 2008
ស្រីភា (20:53:52) :

បង​ស្រី ប្អូន៖​រឿង​នេះ ​ប្អូន​បាន​ជួប​តាំង​ពី​ប្អូន​បាន​ចូល​មក​រស់​នៅ ភ្នំ​ពេញ តំបូង​មក​ម្ល៉េះ។
រឿង​នេះ ប្អូន​បាន​និយាយ​ម្តង​ហើយ​កាល​ពី​មុន។
តែ​មាន​តែ​មនុស្ស​ម្នាក់​​ទេ​ដែល​បាន​ដឹង​រឿង​ដែល​
ប្អូន​សរសេរ​នោះ​តែ ឥឡូវ​បំនាច់​នឹង​ពួក​បងៗ​និយាយ​ឡើង​ហើយ​​ប្អូន​ក៏ សូម​បញ្ចេញ នូវ​អ្វី ដែល​ធ្វើ​អោយ​ប្អូន​ខ្លោច​ផ្សា​បន្តិច​ចុះ។
សូម​អរគុណ​ដល់​ពួក​បងៗ​ដែល​បងៗ​មាន​ចិត្ត​ស្រឡាញ់​
និង​ស្អប់​នូវ​អំពើ​អមនុស្ស​ធម៌ របស់​ពួក​អ្នក​មាន​(​មួយ​ចំនួន​ធំ​)ទាំង​នេះ!
បង​សំនាង៖​ភឺហ្វិច​ណាស់​បង​របស់​ប្អូន!
កាល​ពី មុន​ពេល​ប្អូន​ទៅ ផ្សារ​ថ្មី ប្អូន​បាន​ជួប​នឹង​
មនុស្ស​មួយ​ចំនួន​ដែល​ភាគ​ច្រើន​សុទ្ធ​តែ​ស្រីៗ​ថែម​ទាំង
មាន​កូន​តូច​នៅ ដៃ​ទៀត​ផង។
ពួក​គាត់​ថ្ងូរ​ថា​ពួក​គាត់​អត់​បាន​បាយ​ហូប​ច្រើន​ថ្ងៃ មក​ហើយ។
មាន​ម្នាក់​ក្នុង​ចំនោម​ស្រីៗ​ទាំង​នោះ បាន​លេប​ថ្នាំ​សំលាប់
ខ្លួន​ដោយ​សារ​សេចក្តី ស្រេក​ឃ្លាន​និង​គ្មាន​ការ​ជួយ​ទំនុក
បំរុង​ពី នាយក​រដ្ឋាភិបាល(​ចិត្ត​ខ្មៅ​)។
ពេល​ប្អូន​បាន​លឺ និង​ឃើញ ដូច្នោះ ប្អូន​មិន​អាច​ទប់​ទឹក
ភ្នែក​មិន​អោយ​ហូរ​មិន​បាន​ទេ។
ប្អូន​អានិត​ពួក​គាត់​ទាំង​នោះ ណាស់​តែ​ប្អូន​មិន​មាន​លុយ​អោយ​ពួក​គាត់​ទេ​មាន​តែ​ទឺក​អំពៅ ដែល​ប្អូន
បាន​ទិញ ពេល​ប្អូន​ស្រេក​ទឹក​នៅ កាន់​នឹង​ដៃ​តែ​ប៉ុន​នោះ។
ប្អូន​មាន​ការ​ឈឺ ចាប់​ណាស់​ដោយ​គ្មាន​អ្នក​អង្គ ម្ចាស់
ណា​ម្នាក់​មក​យក​ចិត្ត​ទុក​ដាក់​ចំពោះ ពួក​គាត់​សោះ។
តើ នេះ រឺ ដែល​ថា​ស្រឡាញ់​រាស្ត្រនោះ?
បញ្ជាក់​មក៍​មើល៍ ថា​នេះ ជា​ទង្វើ​ដែល​ស្តែង​ចេញ ថា​ជា​ការស្រឡាញ់​រាស្ត្រ​របស់​នាយក​រដ្ឋ​មន្ត្រី​កម្ពុជា​រឺ?
រឿង​មួយ​ទៀត​នៅ ពេល​ប្អូន​ចេញ ពី សាលា​របស់​ប្អូន
បាន​ប្អូន​ឃើញ​មនុស្ស​ប្រុស​ម្នាក់​ព្រម​ទាំង​កូន​ប្រុស​ម្នាក់​បាន​ដេក​សុំ​ទាន​នៅ ចំពី​មុខ​ក្លោង​ទ្វា​សាលា​របស់​ប្អូន​។​ប្អូន​មិន​អស់​ចិត្ត​សោះ​ចំពោះ​មនុស្ស​ម្នាក់ៗ។
បើ​មិន​មាន​ចិត្ត​អោ​យ​គាត់​ទេ​សូម​កុំ​ដើរ​រក​បុក​គាត់
ដូច្នោះ។
ពេល​នោះ ខ្ញុំ​បាន​ដើរ​ទៅ ជិត​គាត់​ហើយ​បាន​អោយ​គាត់​តាម​ដែល​ខ្ញុំ​មាន។
វា​មិន​ច្រើន​ទេ​តែ វា​ជា​សន្តាន​ចិត្ត​។
ម្នាក់ៗ​សូម្បី តែ​ម៉ា​រយ​ពីរ​រយ​អោយ​គាត់​មិន​បាន​រឺ?
រឺ​ក៏ អោយ​គាត់​ប៉ុណ្ណឹង​តើ​វា​ក្រ​រឺ?
អ្នក​មាន​គឺ សំអាង​លើ​អ្វី ដែល​បាន​ជា​ធ្វើ​បែប​នេះ?
រឺ​សំអាង​លើ​ឋានះ​ដែល​បាន​មក​នោះ រឺ?
គ្មាន​បាន​ការ​ទេ​អស់​លោក​អើយ!
សូម​ប្រាប់​ចុះ​ពួក​អស់​លោក​ឯង​នេះ​ថ្ងៃ​ក្រោយ​គង់​តែ​
ជួប​ប្រទះ​ដូច​ពួក​គាត់​វិញ​ទេ​ទើប​អស់​លោក​ឯង​ដឹង​ថា​ការ​សុំ​ទាន​គេ​និង​ជីវិត​អ្នក​ក្រ​វា​លំបាក​ប៉ុន​ណា​នោះ?
ដូច​ពាក្យ​គេ​ថា​«​កុំ​សើច​អោយ​គេ​ប្រយ័ត្ន​ពៀរ​ឆ្លង​ម្តង​ម្នាក់!»
មាន​គេ​គង់​តែ​មាន​យើង​វិញ ទេ!
«អ្នក​មាន​គេ​មាន​មក​ពី គេ​ឆ្លាត​មែន!»មែន​អ្នក​មាន​មក​
ពី គេ​ឆ្លាត​តែ អស់​លោក​ខ្លះ​ឆ្លាត​អស់​កំរិត​ពេក!
ឯ​អ្នក​ក្រ​មិន​មែន​ថា​គេ​ល្ងង់​បាន​ទេ​ព្រោះ នរណា​ក៏ ដូច​នរណា​ដែរ​អោយ​តែ ​ឃើញ​អុយ​អេស​តែ ង​តែ ចង់​បាន​ហើយ។
ដី​ស្រែ​បាត់​បង់​ដោយ​សារ​អុយ​អេស!
នេះ​ជា​សន្តាន​ចិត្ត​អ្នក​មាន​នៅ ស្រុក​ខ្មែរ​ហើយ​នេះ ជា​អ្វី ដែល​រដ្ឋ​ខ្មែរ​ថា​ស្រឡាញ់​រាស្ត្រ​និង​ជួយ​រាស្ត្រ​នោះ។
តាម​មើល​ទៅ ពួក​អស់​លោក​គិត​ពី ប្រយោជន៍​ខ្លួន​ឯង​ទៅ វិញ​ទេ?
ថ្ងៃ នេះ សូម​និយាយ​ច្រើន​បន្តិច​ហើយ​បង​ព្រោះ និយាយ​ម្តង​ហើយ​យំ​ច្រើន​ដង​ហើយ​តែ​នៅ មិន​ទាន់​អស់​ចិត្ត។
ព្រោះ ចង់​ស៊ី​សាច់​ពួក​អស់​លោក​អ្នក​មាន​ចិត្ត​ខ្មៅ​ទាំង​នោះ ណាស់​ខ្ញុំ!

6 07 2008
samnang (01:24:42) :

ចង់​បន្ថយ​​អា​រឿង​ចឹងៗ មិន​មែន​ដោះស្រាយ​ដោយ​ការ​ចែក​អំនោយ​ ឬ​ដាក់​ទាន​ឲ្យ​ពួកគាត់​នោះ​ទេ,​ការ​ចែក​អំនោយ​ឬ​ដាក់​ទានគ្រាន់​តែ​ជា​ជួយ​ឲ្យ​ពួកគាត់​បាន​រស់​មួយគ្រា​តែ​ប៉ុណ្ណោះ, យើង​គ្មាន​លទ្ខភាព​ដាក់​ទាន​អោយ​ពួកគាត់​រហូត​ទេ។ វិធី​ដែល​អាច​ជួយពួកគាត់​បានគឺ​ត្រូវ​បង្កើត​ការ​ងារ​ឲ្យពួកគាត់​ធ្វើ,ត្រូវ​ដឹង​ពី​ប្រភព​ពួកគាត់​មក​ពីណា,ភាគ​ច្រើន​មក​ពី​ស្រែ​ដោយ​សារ​តែ​នៅ​ស្រែ​គ្មាន​ការងារធ្វើ,​គ្មាន​ដី​ស្រែ​សម្រាប់​ធ្វើ ចឹង​ហើយ​ពួកគាត់​សម្រុក​ចូល​ក្រុង​ដើម្បី​រក​ការងារ​ធ្វើ,តែ​ការ​ងារ​សម្រាប់ពួកគាត់​មិន​មាន​គ្រប់គ្រាន់​នោះ​ទេ,ណា​មួយ​គេ​មិនទទួល​មនុស្ស​ដែ​ល​មិន​ប្រភព​ទៅ​ធ្វើការ​នោះ​ទេ, ចឹង​ហើយ​ពួក​គាត់​គ្មាន​ផ្លូវទៅណា​ទៀត​ទេមាន​តេ​សុំទាន។ តើ​នរណា​ជា​អ្នក​ទទួល​ខុស​ត្រូវ​រក​ការងារឲ្យពួកគាត់?? តើ​នរណា​ដែល​អាច​បន្ថយ​នូវកំនើន​ពួកគាត់​នៅ​ទីក្រុង??
ហេហេហេ​និយាយ​បាន​តែ​និយាយ​ទេ!គ្មាន​នរណា​គេ​ឈឺក្បាល​នឹង​រឿង​នេះ​ឡើយ, គេ​គិត​តែ​អ្នកណា​ដែល​ផ្តល់​ប្រយោជន៍​ដល់ពួកគេ​ទេ,សម្តី​របស់​ខ្ញុំ​គឺ​ជា​សម្តី​ទូទៅ​មិន​សំដៅ​លើ​អ្នកណា​ម្នាក់ទេ។
វណ្ណដា​បាន​សួរ​ខ្ញុំ​ថា​នៅ​នេះ(VN)ស្ថាន​ភាព​អ្នក​សុំ​ទាន​យ៉ាង​ម៉េចដែរ???
បើ​តាម​សម្តី​រៀប​រាប់​របស់​វណ្ណដា​អំពី​ស្ថានភាពអ្នក​សុំទាន​នៅ​កូរ៉េ,ខ្ញុំអាច​ប្រៀប​ធៀប​បាន​ថា​នៅ​យួន​ប្រហែល​ជាល្អជាង​នៅ​កូរ៉េ ព្រោះមិន​មាន​អ្នក​សុំទាន​ប៉ុន្មានទេ,តាម​ស្ថានីយ៍​រថភ្លើង,​ចំនតឡាន​មិន​ប្រទះ​ឃើញ​អ្នក​សុំទាន​ប៉ុន្មានទេ(មាន​តិច​ណាស់),មាន​តែ​អ្នក​លក់ដូរ(លក់​របស់​របរ​ផ្សេងៗ) ព្រោះ​ប្រហែលជា​រដ្ឋាភិបាល​គេ​មាន​ច្បាប់​តឹង​រឹង​ពិ​បញ្ហា​សណ្តាប់​ធ្នាប់​សង្គម និង មាន​ការ​ងារ​សម្រាប់​ពួកគាត់,ជាពិសេស​ការងារ​នៅ​តាម​ជនបទ,ព្រោះ​ក្រុង​គ្មាន​ការ​ងារ​គ្រប់​គ្រាន់​សម្រាប់ពួកគាត់ទេ។
………………………….
ចង់​ឲ្យ​មនុស្ស​ចេះ​គោរព​មនុស្ស​មិន​មែន​បញ្ហា​លុយ​កាក់ទេ, តែ​សំខាន់​គឺ​ការ​អប់រំ​សីលធម៌​មនុស្ស,​សីលធម៌​មនុស្ស​មិន​មែន​មួយ​ឆ្នាំ​,២​ឆ្នាំឬ​១០​ឆ្នាំ​អាច​ធ្វើ​បាន​ទេ ទំរាំ​តែអាន​ប្តូរ​លីធម៌​មនុស្ស​បាន​រាប់​ជំនាន់​មនុស្ស​ឯណោះ,ទាក់ទង​ទៅ​នឹង​ទស្សនៈ និង ការទុក​ចិត្ត​របស់​មនុស្ស។ ខ្ញុំ​គិត​ថា​នៅ​ស្រុក​ខ្មែរ​យើង​ទំនុក​ចិត្ត​កាន់​តែ​បាត់​បង់​ទៅ​ហើយ។
សង្ឍឹម​ថា​ជំនាន់​យើង​ក្មេងៗ​នេះ​នឹងភ្ញាក់រឮក​ជួយ​លើក​នូវ​សីលធម៌របស់​ខ្មែរ​យើង​ឡើង​វិញ។
(sorry, so long comment)….

6 07 2008
ស្រីភា (14:34:20) :

អូហ៍!​បង​សំនាង​បង​និយាយ​អី ក៏ វែង​ម្ល៉េះ​បង?
អាន​ទំរាំ​តែ ចប់​សឹង​ថា​ងងុយ គេង​ទៅ ហើយ!
ត្រឹម​ត្រូវ​ណាស់​បង។
ស្រុក​ខ្មែរ​គឺ​អញ្ចឹង!!!!!!!!
សីលធម៌​គុណធម៌​ទឹក​ចិត្ត​គឺ វា​សំខាន់​ណាស់​ចំពោះ
ការ​រស់​នៅ សព្វ​ថ្ងៃ​យើង​នេះ។។

6 07 2008
soursdey (21:08:04) :

អានដាច់ហើយ ប្អូនមិនបាច់ approve my previous comment ទេណា។ សុទ្ថតែអ្នកមានចិត្ត បងសប្បាយចិត្តជាងមុនដែលមានក្មេងៗជំនាន់ប្អូនៗ ចេះគិត ចេះយល់ដឹងអំពីទុក្ខធុរះរបស់អ្នកក្រខ្សត់។​ សង្ឃឹមថាមនុស្សចិត្តល្អ នឹងមានច្រើនជាងពពួកចិត្តអាក្រក់ លោភលន់ ជិះជាន ់យកមាន រស់លើគំនរទុក្ខអ្នកដ៏ទៃ។

នៅស្រុកបងក៏មានអ្នកសុំទានដែរ កាលប៉ុន្មានឆ្នាំមុន មានមួយចំំនួនតូចបានដើរសុំតាមផ្សារ តែបងមិនឲ្យពួកហ្នឹងទេ ព្រោះបងដឹងថាពួកហ្នឹងយកលុយទៅទិញអាភៀនជក់។ ឯមួយចំំនួនផ្សេងទៀត ពួកគេដាក់មួក ដាក់ស្បោងសុំតាមរ៉ាអាទេះភ្លើង រឺតាមផ្លូវក្នុងទីក្រុង តែភាគច្រើនពួកគេមិនសុំទទេៗទេ គឺគេមានលេងភ្លេង គូររូបឲ្យយើងមើលជាដើម។​ បើប្រទះបងឲ្យទៅគេ តែមិនឲ្យច្រើនទេ ព្រោះយល់ថាគេបានទទួលឧបត្ថមពីរដ្ឋត បើគេចេះប្រើប្រាស់ប្រាក់ឲ្យសម្យរម ពួកគេមិនចាំបាច់មកសុំលុយអ្នកដ៏ទៃចាយឡើយ។ ពួកគេមានមួយចំនួនធំគឺល្មោភល្បែង ល្មោភគ្រឿងញៀន តែក៏មានមួយចំនួន ដែលខ្វះខាតពិតៗ រឺដែលត្រូវមានអ្នកបង្ខំឲ្យមកសុំទាន រឺជាមនុស្សក្មេងដែលគិតតិចមិនបានជ្រើសរើសផ្លូវផ្សេងដើរ។។

ពួកអ្នកសុំទាននៅស្រុកនេះ យ៉ាងណាក៏គ្រាន់បើជាងអ្នកសុំទាននៅស្រុកខ្មែរយើងដែរ។ មិនមានអ្នកស្តីបន្ទោស មើលងាយអីទេ គេដាក់មួកសុំ បើអ្នកឯងចង់ឲ្យក៏ឲ្យទៅ បើមិនឲ្យក៏ដើរហួសទៅ។

និយាយពីសិលធ៌ម នៅស្រុកយើងយ៉ាប់ទាល់តែមែនទែនហើយ។​ មិននិយាយអ្នកលក់ដូររឺអ្នកដើរផ្សារក៏បាន​តែអ្នកខ្លះធ្វើការនៅកន្លែងធំៗដែរ តែមិនចេះទទួលរាក់ទាក់ភ្ញៀវសោះ។ បើគេសំរាច់ចិត្តទទួល គឺគេទទួលតែជនណាដែលស្លៀកពាក់ហ៊ឺហាសាច់ស អ្នកសំបុរខ្មៅៗ ស្រអែមៗបែបមកពីស្រែអីគេមិនចោលភ្នែកមើលទេ ឲ្យតំលៃទៅលើសម្ផស្សខាងក្រៅខ្លាំងណាស់។​​ ពាក្យថាសុំទោស ពាក្យថាអរគុណ គ្រាន់ប៉ុណ្ណឹងអ្នកខ្លះក៏មិនអាចនិយាយចេញមកដែរ។

សុំទោសបើបងសរសេរច្រើនជ្រុល

6 07 2008
samnang (23:28:46) :

បង​និយាយ​ត្រូវ,​មិន​ច្រើន​បង​, ខ្ញុំ​ដឹង​ថា​ងប​និយាយ​ប៉ុណ្ណឹង​ក៏​មិន​ទាន់​នូវ​អ្វី​ដែល​បង​ចង់​និយាយ​ដែរ​មែន​ទេ??? ការគិត​របស់​ខ្មែរ​យើយ​ឡូវ​ខុស​ពី​មុន ឡូវ​ពួកគាត់​មិន​ដែល​ខ្វល់ពី​រឿង​អ្នកណា​យ៉ាង​ម៉េចៗ​ទេ ពួកគាត់​គិត​ថា​មាន​ឱកាស​ត្រូវ​ស្រវា​យក​ឲ្យ​បាន, ក្បាល​នរណា​សក់​អ្នកហ្នឹង, ធ្វើ​បុណ្យជា​មួយ​មនុស្ស​ក្បាល​ខ្មៅ​មិន​ដែល​បាន​បុណ្យ​មក​វិញ​ឡើយ, ចូល​ធ្វើ​ការ​នៅ​ក្រសួង​រដ្ឋ គេ​មិន​ដែល​សួរ​គ្នា​ថា​ការងារ​ហ្នឹង​ធ្វើទៅ​វា​ជួយ​ឲ្យ​រីក​ចំរើន​​យ៉ាង​ណា​ទេ គេ​សួរ​គ្នា​តែ​រឿង​កន្លែង​ហ្នឹង​ជា​កន្លែង​ខ្លាញ់​ឬ​ក៏​អត់?រក​បាន​ឬ​ក៏អត់……………….នេះ​ជា​អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​ជួប​និង​បាន​ឮ។
បង​និយាយ​ត្រូវ​ពួកអ្នក​សុំ​ទាន​មាន​អ្នក​យក​ទិញ​ថ្នាំ,ទិញ​គ្រឿង​ញៀន ជា​រឿង​ពិត​ណាស់​ យើង​ក៏​ដឹង​ តែ​បើ​ដឹង​ហើយ​ត្រូវ​ធ្វើ​យ៉ាង​ម៉េច​ចំពោះ​ពួកគេ, ចង់​ចាប់​ពួកគេ​យក​ទៅ​ដាក់គុក​ដាក់​ច្រវ៉ាក់​ឬ​សម្លាប់ពួកគេ​ក៏​គ្មានអ្វី​ខ្វល់ដែរ​ តែ​គេ​របស់​របរ​ចាស់​ខូច​គេអាច​បោះ​ចោល​តែ​មនុស្ស​ខូច​គេ​មិន​ដែល​បោះ​ចើល​ទេ។ តើអ្នកណា​ជា​អ្ន​កចេញ​មុខ​ដោះ​ស្រាយ​​រឿង​នេះ????
អរគុណ​បង​ប្អូន​ដែល​បាន​បញ្ចេញ​យោបល់​ពី​រឿង​នេះ,​រឿង​នេះ​ជា​រឿង​ឈឺ​ចាប់​ដែល​ខ្ញុំ​ចង់​បញ្ចេញ​មតិ​មក​យូរ​ហើយ។(និយាយ​ដុច​ខ្លួន​ឯង​ម្ចាស់​ប្លក់……….កិកិកិ)

7 07 2008
Ramana (09:21:56) :

ហាហា បង​សំណាង​និយាយ​ត្រូវ ធ្វើ​ឬក​ដូច​ម្ចាស់​ប្លក់​ឯ​ម្ចាស់​ពិត​វិញសម្ងំ​ឈឹង ។ អរគុណ​គ្រប់​គ្នា​ដែល​មាន​មនុស្ស​ធម៌​នឹង​មិន​មើល​ងាយ​មនុស្ស​ដូច​គ្នា ។ បង​សំណាង បង​សួស្តី បង​កុំភ័យ​បញ្ចេញ​មក​វែង​ប៉ុណ្ណា​ក៏​អាច​មើល​បាន​ដែរ ម្ចាស់​ប្លក់​គេ​អត់​ថា​អី​ទេ ។ អរគុណ​ ស្រី​ភា​ដែល​បាន​និយាយ​ពី​ស្ថានភាព​ដែល​ធ្លាប់​ជួប​ប្រទៈ ។ អរគុណ​ បង​ច័ន្ទ រជ្ជនី និង​បង​ឆដា ។ អរគុណ វណ្ណដា​ដែល​និយាយ​ពី​ស្ថាន​ភាព​នៅ កូរ៉េ ។ មាន​អារម្មណ៍​ថា​តិច​ទៀត​ប្រទេស​យើង​នឹង​រី​ក​ចំរើន​ជា​មិន​ខាន​ព្រោះ​ថា​ អ្នក​មាន​ហើ​យ​ចិត្ត​អាក្រក់​តិច​ទៀត​នឹង​ស្លាប់​អស់​ហើយ នៅ​សល់​តែ​ពួក​អ្នក​ចិត្ត​ល្អ​ដូច​យើង​នោះទេ ហាហា ។

18 07 2008
Posoky (08:41:59) :

វាម្យ៉ាងដែរ មិនដឹងធ្វើមិច បើសង្គមវាអីចឹងគំលាតអ្នកមាននឹងអ្នកក្រ
ខុសគ្នា មេឃនឹងដី នៅស្រុកជឿនលឿនគេខ្លាចបំផុតអានឹងវាបង្ករអោយ​មានការ ចលាចល សំលាប់ប្លន់រវាង អ្នកអត់ស៊ីនឹងអ្នកមានស៊ី មនុស្ស​យើងតែមានលុយហើយច្រើនផ្តាស ឯអ្នកក្រហើយវាទាល់ទៀត ​ស្អីក៏ធ្វើដែរ អោយតែបានក្រពះរស់។ ​
PS: ពិនអ្នកមានឡានស្អាតៗបើឈប់ស្តប់ឃើញ ប្អូនៗសុំទានម៉ោជិត​​​ហើយបើមិនអស់ស្តុប, ផ្លាក …ពួកគាត់រហ័សដៃណាស់ ហេហេ

Leave a comment

You can use these tags : <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>