ដូចអ្នករាល់គ្នាបានដឹងហើយថាខ្ញុំទៅលេងមណ្ឌលគិរីកាលពីថ្ងៃឈប់កន្លងទៅនេះ ។ ដំណើរកំសាន្តនេះហៅថាមហាសប្បាយ កិកិកិ ព្រោះថាអ្នកដែលចូលរួមដំណើរជាមួយជាអ្នកដែលអាចចុះសំរុងគ្នាបានល្អ ពេលធ្វើការ ម្នាក់ៗខំធ្វើការ ដល់ពេលសប្បាយម្នាក់ៗក៏សប្បាយយ៉ាងអស់ដៃ ។
ថ្ងៃទី ១២ គឺជាថ្ងៃដែលចេញដំណើរ ។ សំណាងដែរ ថ្ងៃដែលទៅនោះគឺមិនមានភ្លៀងធ្លាក់ព្រោះប្រសិនបើមានពួកយើងច្បាស់ ដូវផ្លេក = ដេកផ្លូវ មិនខាន ។ ទៅដល់ទីនោះម៉ោងប្រមាណជា ៤.៣០ បើខ្ញុំចាំមិនខុស ។ ពេលទៅដល់ពួកខ្ញុំអ្នករៀបចំក៏ចាត់ចែងរៀបចំថាក្រុមណាត្រូវគេបន្ទប់ណាអីចឹង ហើយក៏មានបញ្ហាតិចតួចតែមិនជាអីប៉ុន្មានទេ ។ បន្ទាប់ពីចាត់ចែងរួចរាល់ពួកយើងក៏ចាត់ការខ្លួនយើង គឺងូតទឹក ហើយក៏ដើរទៅលេងផ្សារសែនមនោរម្យនៅជិតនឹង រួចក៏ដើរឈៀងទៅសួនច្បារដែលមានរូបសំណាកខ្ទីង ឬក៏គោព្រៃក៏មិនដឹង អត់បានសួរគេអោយច្បាស់ ។ ដល់ម៉ោង ៦ ក៏ចេញទៅញ៉ាំបាយល្ងាច ព្រោះថាយើងនឹងមានកិច្ចប្រជុំតូចមួយពេលល្ងាច និយាយពី គោលបំណង និងសកម្មភាពរបស់ YNC ហើយក៏រៀបចំសកម្មភាពមួយចំនួន ។ សកម្មភាពដែលថានោះគឺ ការសំដែងរឿង និងនិទានរឿង ដើម្បីក្មេងៗនៅមណ្ឌលកុមារកំព្រា ASPECA បានចូលរួមស្តាប់ និងទស្សនា ។ សកម្មភាព សមនោះគឺកំប្លែងចុកពោះជាងការសំដែងមែនទែនទៅទៀត ។
ថ្ងៃទី១៣ ក្នុងកម្មវិធី គឺយើងត្រូវទៅជួបសិស្សនៅវិទ្យាល័យហ៊ុនសែន សែនមនោរម្យ ហើយក្នុងគំរោងគឺត្រូវមានសិស្សប្រហែលជា ៤០០ នាក់ជាង ក៏ប៉ុន្តែដោយថ្ងៃនោះភ្លៀងធ្លាក់តាំងពីព្រលឹម រហូតដល់ម៉ោងប្រហែល ៩ ទើបយើងអាចចាប់ផ្តើមកម្មវិធីបាន ដូច្នេះសិស្សក៏មកមិនគ្រប់ មកប្រហែល ជា១០០ នាក់អីនឹង តែសកម្មភាពរបស់យើងនៅតែមាន ។ យើងបែងចែកជាបួន ក្រុម រើសប្រធានបទសំរាប់ពិភាក្សា និងយកមកបង្ហាញនៅក្នុងក្រុម ។ បន្ទាប់មកយើងដាំដើមឈើ ហើយចុងក្រោយគឹការចែកកាដូអនុស្សាវរីយសំរាប់សិស្សានុសិស្ស ។ រួចហើយយើងក៏នាំគ្នាទៅញ៉ាំបាយថ្ងៃត្រង់ ហើយក៏ឈៀងចូលទៅដំណាក់ស្តេច តែអត់ឃើញមានដំណាក់អីផង ឃើញតែទឹកហូរ ។ ចេញពីនោះយើងក៏ទៅមជ្ឈមណ្ឌលកុមារកំព្រា ASPECA ។ ក្មេងៗនៅទីនោះពិតជាគួរអោយស្រលាញ់ខ្លាំងណាស់ មានភាពរួសរាយ និងមានភាពអោនលំទោនចេះគួរសម ។ យើងក៏ចាប់ផ្តើមកម្មវិធី សំដែងរឿង កម្មវិធីនិទានរឿង និងច្រៀងលេងជាមួយក្មេងៗ ហើយអ្វីដែលមិនអាចបំភ្លេចបានគឺ យើងបានរាំ ច្រៀង និងលេងល្បែងមួយចំនួនជាមួយក្មេងៗ មិនមែន បៀរ ឬអាប៉ោងអីនោះទេ 
។ ពេលយើងចេញមក ក្មេងៗទាំងអស់បានចេញមកជូនដំណើរយើង ថែមទាំងរត់តាមឡានមកទៀត ពិតជាកំសត់ណាស់ T_T ។ យើងក៏មានពេលសំរាកបន្តិចបន្តួច រួចក៏ចេញទៅញ៉ាំបាយល្ងាច ។ ពេលយប់ថ្ងៃទីពីរ គឺយើងមានការចែករំលែកចំនេះដឹងពីអ្នកដែលចូលរួម ។ ហើយបញ្ចប់ដោយការលេងស៊ីគូ ។
ថ្ងៃទី ១៤ គឺជាថ្ងៃដែលយើងមានពេលមួយថ្ងៃពេញសំរាប់ដើរលេង យើងបានទៅលេងជ្រោះប៊ូស្រា ហើយមុននឹងទៅដល់ក៏ឈៀងទៅលេង អូរផ្លាយ ។ ពេលទៅដល់ប៊ូស្រា យើងក៏រកកន្លែងសំរាប់សំរាកញ៉ាំបាយ និងបានដើរមើលនេះមើលនោះបន្តិចបន្តួច ។ បន្ទាប់ពីញ៉ាំបាយរួច យើងក៏ចាប់ផ្តើមប្រតិបត្តិការរើសសំរាម យ៉ាងផុសផុល ដោយមិនខ្វល់ពីក្រសែភ្នែកអ្នកទេសចរណ៍ម្តុំនោះទេ សំខាន់គឺយើងធ្វើអោយតំបន់ទេសចរណ៍ស្អាតបំផុតតាមដែលអាចធ្វើបាន ។ ហើយសំខាន់ជាងនោះគឺយើងមិនភ្លេចរំលឹកខ្លួនយើងទេថា “ផ្តើមពីខ្លួនយើង” បើយើងមិនចោលសំរាមម្នាក់សំរាមចំណែករបស់យើងនឹងមិនមាននៅលើកន្លែងដែលមិនគួរនៅនោះទេ ។ ចេញពីប៊ូស្រា យើងទៅ ភ្នំដោះក្រមុំ បន្ទាប់មកក៏ទៅសមុទ្រឈើ ហើយក៏ទៅភូមិជនជាតិជាកន្លែងចុងក្រោយ ។ ពេលយប់នោះគឺជាការជប់លៀងដ៏ហ៊ឺហា ដូច្នេះយើងត្រូវតែដេញតុងទីន ដើម្បីប្រមូលលុយមករៀបចំពិធីជប់លៀងនេះ ។ ការជប់លៀងប្រកបទៅដោយ ការផឹក Anchor, Spy, Randonald, Red Labe, Coke, និងភេសជ្ចៈមួយចំនួនទៀត អមដោយមុខម្ហូបពីរ បីមុខធ្វើពីសាច់មាន់ និងក៏មិនភ្លេចផងដែរកម្មវិធីរាំ ។ កម្មវិធីរាំចប់នៅម៉ោង ១១ តែមានកម្មវិធីលេងល្បែងប្រជាប្រិយ និងកម្មវិធីផឹកហើយអង្គុយនិយាយដើមគេ ហាហា ។ ខ្ញុំចុះឡើងក៏នៅសំកុកដល់ម៉ោង ២.៣០ នឹងគេដែរ តែមានអ្នកលេងខ្លះនៅដល់ម៉ោង ៥ ជាង ពិតជាគួរអោយសរសើរមែន ហាហា ។
ថ្ងៃទី ១៥ យើងនាំគ្នាត្រលប់មកវិញ តាមផ្លុវក៏មិនភ្លេចកម្មវិធីសប្បាយដូចជាច្រៀងលេង អីចឹង តែខ្ញុំឈឺក ហើយ ខ្ញុំមិនបានស្រែកដូចកាលទៅនោះទេ ។ ដូចជាវែងដល់ហើយអត្ថបទមួយនេះ 
ចាំពេលទំនេរដាក់រូបពីរបីអោយមើលលេង ។
*នៅមណ្ឌលគិរី ប្រជាជន ៧៥% ជាជនជាតិភាគតិច ហើយមានប្រហែល ១៣ ជនជាតិនៅទីនោះ
ដង់ស៊ីតេប្រជាជន គឺ ៣នាក់/គីឡូម៉ែត្រការេ
ចំងាយផ្លូវពីភ្នំពេញគឺ ៣៨៩ គីឡូម៉ែត្រ
មានរ៉ែធម្មជាតិដូចជា រ៉ែបុកស៊ីត និងរ៉ែមាស
របររកស៊ីគឺការធ្វើចំការ
មានទឹកជ្រោះប្រមាណ ១៥៧ កន្លែង ហើយតំបន់ទេសចរណ៍មានដូចជា ជ្រោះប៊ូស្រា សមុទ្រឈើ ចំការស្រល់ …
